ITCD 2013 • Web Design Nikos Cabilis

logo-kali-orexi

quotes2

quotes3

Η δια­δρο­μή του Στά­θη Κου­τέ­ρη από μια βε­ρά­ντα πε­ρι­φραγ­μέ­νη με μου­σα­μά σε ένα εστια­τό­ριο υψη­λής γα­στρο­νο­μι­κής αξί­ας.

ag9Την πρώ­τη φο­ρά με σύ­ρα­νε κυ­ριο­λε­κτι­κά με το ζό­ρι στο Αγά­νι. Πα­ρα­σκευή βρά­δυ, ήμουν πτώ­μα και το μό­νο που ήθε­λα να κά­νω ήταν να φο­ρέ­σω πι­τζά­μες και να δω αμε­ρι­κά­νι­κες σει­ρές σε DVD. “Εσύ ει­δι­κά πρέ­πει να έρ­θεις” μου έλε­γε πιε­στι­κά η φω­νή στο ακου­στι­κό “το φα­γη­τό εί­ναι φο­βε­ρό. Θα έρ­θου­με να σε πά­ρου­με στις 9″. Δεν εί­χα επι­λο­γή, κα­τα­λα­βαί­νε­τε. Τό­τε το Αγά­νι ήταν στην Αλ­σού­πο­λη, σε μια πε­ρι­φραγ­μέ­νη με μου­σα­μά στην ου­σία βε­ρά­ντα το φα­γη­τό όμως ήταν συ­γκλο­νι­στι­κό. Από τα κα­λύ­τε­ρα αχνι­στά μύ­δια ever, να μο­σχο­βο­λά­νε θά­λασ­σα και ένα ρι­ζό­το με με­λά­νι σου­πιάς για αστέ­ρι.
Το νέο Αγά­νι εί­ναι στον Πα­ρά­δει­σο Αμα­ρου­σί­ου σε έναν και­νού­ριο χώ­ρο που, αν και ανα­βαθ­μι­σμέ­νος, πά­λι δεν λέ­ει πολ­λά. Ποιός νοιά­ζε­ται όμως; Ο κό­σμος ακό­μη το προ­τι­μά­ει, γι ‘αυ­τό και Τρί­τη βρά­δυ δεν έπε­φτε καρ­φί­τσα. Η πε­λα­τεία εξα­κο­λου­θεί να εί­ναι εστέτ βό­ρεια Προ­ά­στια, μα­ζί με κά­ποιους επι­χει­ρη­μα­τί­ες και προ­σω­πι­κό­τη­τες των media, η αί­σθη­ση όμως εί­ναι γε­νι­κά χα­λα­ρή. To ίδιο χα­λα­ρό και το σέρ­βις που κά­ποιες φο­ρές έγι­νε λί­γο αρ­γό, ήταν όμως φι­λι­κό και εξυ­πη­ρε­τι­κό.


Εμείς ξε­κι­νή­σα­με με ψω­μά­κι φρέ­σκο και μια λα­χτα­ρι­στή, σπι­τι­κή ψα­ρό­σου­πα (5 ευ­ρώ). Συ­νε­χί­σα­με με με­λι­τζά­να κα­πνι­στή με κα­τί­κι (6 ευ­ρώ), ταρ­τάρ τσι­πού­ρας με φα­κές (11 ευ­ρώ) και μύ­δια αχνι­στά με μου­στάρ­δα (9 ευ­ρώ). Τα μύ­δια ήταν ίσως και κα­λύ­τε­ρα από την προη­γού­με­νη φο­ρά που τα εί­χα δο­κι­μά­σει, ενώ οι φα­κές στην τσι­πού­ρα εί­χαν το όμορ­φο άρω­μα από φρέ­σκο θυ­μά­ρι και μυ­ρω­δι­κά, τα οποία γε­νι­κά χρη­σι­μο­ποιού­νται πο­λύ στα πιά­τα. Επί­σης, ήταν εντυ­πω­σια­κό το πό­σο λε­πτά κα­πνι­σμέ­νη ήταν η με­λι­τζά­να, κα­μία σχέ­ση με κά­τι brutal κάρ­βου­να που τρώ­ει κα­νείς στις με­λι­τζα­νο­σα­λά­τες. Το γεύ­μα συ­νο­δέ­ψα­με με κα­ρα­φά­κι(α) τσί­που­ρο στε­ρε­ο­ελ­λα­δί­τι­κο από τη Φθιώ­τι­δα (3 ευ­ρώ/100μλ).
Ο σεφ και ιδιο­κτή­της του εστια­το­ρί­ου, Στά­θης Κου­τέ­ρης έρ­χε­ται συ­χνά ο ίδιος και παίρ­νει πα­ραγ­γε­λία για τα κυ­ρί­ως, ενώ φο­ρά την κόκ­κι­νη στο­λή του-σή­μα κα­τα­τε­θέν. Ότι προ­τεί­νει να το δο­κι­μά­σε­τε, έχει δί­κιο που επι­μέ­νει. Εμείς για πα­ρά­δειγ­μα πή­ρα­με το τρα­χα­νω­τό με φρέ­σκο ρο­φό (15 ευ­ρώ), που αν και φα­ντα­ζό­μα­σταν πως θα εί­ναι βα­ρύ και ρου­στίκ, λό­γω του τρα­χα­νά, ήταν ένα ιδιαι­τέ­ρως φι­νε­τσά­το πιά­το.
Κλεί­σα­με το γεύ­μα μας με μια μους λε­μό­νι αφρά­τη και μυ­ρω­δά­τη όσο έπρε­πε, κε­ρα­σμέ­νη από το σεφ για τα κα­λά μας λό­για και μια κα­νά­τα με Grappa με στα­φί­δες που έρ­χε­ται σε κά­θε τρα­πέ­ζι πα­ρέα με πο­τη­ρά­κια και μια μι­κρή κου­τά­λα για το σερ­βί­ρι­σμα. Στο Αγά­νι νο­μί­ζω η ελ­λη­νι­κή δη­μιουρ­γι­κή κου­ζί­να βρί­σκει άξιο εκ­φρα­στή στο πρό­σω­πο του Κου­τέ­ρη. Με λε­πτό­τη­τα, σε­βα­σμό στην κα­λή πρώ­τη ύλη και κυ­ρί­ως με­τριο­φρο­σύ­νη, το Αγά­νι συ­νε­χί­ζει τη κα­λή του πο­ρεία και σε πε­ριό­δους κρί­σης αντα­μεί­βε­ται γι’ αυ­τό.

Το μενού μας

menu teliko english

Αναζήτηση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 27 επισκέπτες και ένα μέλος